huling tatlong sampal.

hindi pa mandin siya dumarating. planado na ang mga dapat kong gawin. hindi rin naman ito para sa sarili ko kundi para na rin sa aming lahat.

I’ve made up my mind
There is no turning back
She’s been good to me
And she deserves better than that

ayokong dumating sa punto na meron saming masaktang ng pisikal, o may mamatay pa… o anupamang mas matindi sa anumang alam kong mararanasan ko ngayon. ako na ang magbibigay-daan sa isang malaking pagbabago. pagbabagong alam kong mag-iiwan ng marka sa aming mga pagkatao.

It’s the hardest thing I’ll ever have to do
To look you in the eye
And tell you I don’t love you
It’s the hardest thing I’ll ever have to lie
To show no emotion when you start to cry

napakahirap para sakin na gawin ang bagay na ito. alam kong ito na ang maaaring maging katapusan namin. pero wala akong magagawa, magsasakripisyo na lang ako. pagod na rin naman akong niloloko ang sarili ko, itinatama ang alam naman nating lahat na mali. alam kong masasaktan siya… ako man ay masasaktan din.

I can’t let you see what you mean to me
When my hands are tied and my heart’s not free
We’re not meant to be

“bat nandito ka na naman?” ang maangas kong wika sa kanya. “namiss kita!” ang wika niyang may pag-aalinlangan dahil sa ipinakita kong maaligasgas na pakikitungo sa kanya. panahon na kasi para ayusin ang mga nasira ko. mga nasira naming dalawa. mabait sakin si Ronie, bakit kinakailangan pa niyang masaktan gayung ang tanging ginawa niya ay minahal niya ang mahal ko.

It’s the hardest thing I’ll ever had to do
To turn around and walk away
Pretending I don’t love you

“huling pagkikita na natin to. may iba na akong mahal… ayoko na nang ganitong sitwasyon, makakaalis ka na!” ang seryoso kong wika sa kanya, habang nakatitig siya sa aking mga mata. ganun naman ako… magaling magtago ng nararamdaman, natural naman ata iyon sa lalaki.

I know that we’ll meet again
Fate has a place and time
So you can get on with your life
I’ve got to be cruel to be kind.

tatlong sunud-sunod na sampal. nabingi ako dahil tumama ang isa sa tenga ko. at alam kong may halong poot ang bawat imbay ng kanyang palad. tinalikuran ko siya. hinayaang gawin niya ang maaari niyang gawin. lumayo ako, pagbalik ko wala na siya. hindi na siya nagtext o nagparamdam.

tama na. alam kong tama ang ginawa ko. isinakripisyo ang dapat isakripisyo para sa huli, wala nang masasaktan pa. pagod na akong magkunwaring tama ang mali. pagod na rin akong manakit ng mga walang muwang na nilalang. ayoko na…. sana nga.