T I B O K – 002

Narito na ang pagpapatuloy ng aking kwentong TIBOK. sana ay magustuhan niyo. ito po ay hango sa aking tunay na karanasan.

niyakap niya ako. sinimulan ko na ang pagpapakasasa sa kanyang alindog. pareho kaming pinagpapawisan habang inaabot ang paraiso, ang rurok ng kaligayahan. nakapikit siya, samantalang ako ay titig na titig sa kanyang mga mata. “Fau, ikaw pa rin ang mahal ko…. ohhhhh!” ang naiwika niya habang pinagsasaluhan namin ang kaligayahan.

umaga na, kaya matapos ang labanan. bumili ako ng sopas. napagod ako, kinakailangan ko ng mainit na sabaw. matagal-tagal na rin mula noong huli naming pagniniig. makalipas ang ilang oras, nagising siya. nagtataka. “anong nangyari? inano moko? bakit wala akong panty?” ang sunud-sunod niyang tanong. “hindi kita maintindihan… hindi mo ba natatandaan?” ang takang-wika ko sa kaniya. “may nangyari satin? ni-rape moko FAU!” ang gulantang niyang wika. “Ungas! anong ni-rape? ok ka lang? teka teka! hindi ko maintindihan, kanina tinatawag mo pa ang pangalan ko ah!” ang wika ko. “talaga? nakupo, naku, pano nato pag nalaman ni Nikolas?” ang wika niya. Bigla akong nagising sa katotihanan, paano nga ba? paano pag nalaman ng matalik kong kaibigang si Nikolas? Hindi ako nag-panic. “hindi niya malalaman, hindi ko sasabihin, hindi mo rin sasabihin, ililihim natin ito… patawad!” ang wika ko naman sa kaniya.

nagsimula na ang kakaibang pakiramdaman. naiilang kaming pareho kapag nasa harapan kami ni Nikolas. madalas eh tahimik, tanging si Nikolas ang nagsasalita. alam kong nakakahalata si Nikolas.

—* may karugtong pa ulit! *—