tama na please!

mahirap talaga kapag ang pagkakaibigan ay nalamatan na. para kasi itong salamin, na kapag nalamatan na eh hindi na maibabalik, pwera na lamang kung papalitan ng bago.

nitong mga nakaraang araw. ewan ko nga ba. pero madalas kong iwasan sina Boy, Wena at lalung-lalo na si Laila. madalas pa rin na hindi tumitigil sa pang-aasar ang kuya ko. nababanas na ako pero hindi ako nagsasalita. siraulo kasing Laila yun, ipagkalat ba naman sa buong bahay yung pinag-usapan namin… wala rin naman siyang napala dahil mas nailang ako sa kanya. ayoko na tuloy siyang makakuwentuhan dahil malamang na kapag nakita kami ng kuya ko eh tatadtarin na naman ako ng pambubuska.

sila-sila rin namang tatlo ang may kasalanan. sa totoo lang, pakikisama lang naman ang ibinibigay ko kay Boy dahil boyfriend nga naman siya ng Kababata at Kaibigan kong si Wena. naaalala ko pa noon na nung bata pa ako (mga limang taon kasi ang agwat namin) eh madalas niya akong pinagtitripan. kaya hanggang sa ngayon eh badtrip ako sa kanya. lalo pa at umaandar ang kayabangan niya. si Wena, siya na nga ang pinaka-naging kaibigan ko sa kanilang magkakapatid, magkaedad kasi kami. madalas eh ako ang nilalabasan niyan ng sama ng loob, minsan umiiyak pa nga. marami kaming pinag-uusapan na lingid sa kaalaman ng iba. si Laila. PUCHA! crush ko lang siya nung bata pa ako… pero noon yun, mula nang pakitaan niya ako ng katarantaduhan at patikimin niya ako ng pagkamataray niya. nawala na ang lahat-lahat. ano ko ungas? marami siyang sinabing masasamang bagay noon sa akin, bata pa kami non pero hanggang sa ngayon nahihiya ako sa sarili ko kapag naaalala ko kung paano niya ako tinapak-tapakan noon. ipinahiya niya ako sa harap ng iba pa naming mga kaibigan. pinagtawanan ako. biruin mo ba namang sa edad kong sampu eh natuto akong lumalaklak ng beer dahil sa mga pangyayaring iyon.

minsan nga sinabi ni Laila sakin. “bat hindi ka na namamansin?” hahahahaha! nagtanong pa siya. mabuti na iyon. ayokong isipin niya na hanggang sa ngayon eh gusto ko pa rin siya, tama nang ipamukha ko sa kanyang hindi siya kawalan. mabait akong tao, pero yung ginawa niya noon sakin na talagang tumatak sa utak ko eh hindi ko makakalimutan, at nabuhay na naman tuloy ang pagkabanas ko sa kanya dahil sa ipinagkalat niya na siya ang First Love Ko! WAAAAAAAAAAAAAAAAAAAH! an-tragic diba?