Fau: ang dakilang hosto!

Konnichiwa! (Good Day!)

sa tingin ko matutupad ko na ang pangarap kong pumunta, manirahan at magtrabaho sa ibang bansa. naks naman! ayos na ayos isipin diba? this coming Saturday – mageexam ako ng parang entrance exam sa isang Language School at ang pag-aaralan ko ay ang Japanese Language. wish ko lang makapasa ako.

ano naman kaya ang magiging trabaho ko dun. bwa hahaha! pwede na rin sigurong maging Hosto. o kaya kahit Macho Dancer na lang… basta ba malaki ang kita ayos na yun. pero sabi naman sakin eh bout clerical job ang gagawin ko dun. (sana lang)

kapag nakapasa ako sa Entrance Exam, 3 months akong mag-aaral ng salitang Hapon – balita ko 3 times a week me exam. ang final exam daw eh makikipagkuwentuhan ka dun sa isang Hapon doon. pag nakapasa ka. 1 month lang at pa-Japan ka na! naks sarap pakinggan – pero sana totoo! eto na siguro ang pagkakataon kong makaahon sa hirap. at mabigyan ng magandang buhay ang pamilya ko. marami na rin kasi akong narinig na success stories kapag nangingibang-bayan.

PUCHA! pano na? madami akong ma-mi-miss…

…ang mama ko (ala nang magluluto para sakin)
…ang mga kapatid ko (wala nakong maririnig na ingay)
…ang mga kaibigan at kabarkada ko (wala na kong kakulitan)

…ang lugar na tinitirhan namin (wala nakong makikitang mga chismoso at chismosa, mga basagan ng mukha, mga kaliwa’t-kanang grupong nag-iinuman, mga fixers, mga papansing bata at kung anu-ano pa.

…ang pinakamamahal ko na hanggang sa ngayon ay hindi pa rin nagpaparamdam sakin. pano ko masasabi sa kanya na sa e-mail, friendster, wordpress, messenger etc. na lang kami mag-communicate, pano ko maibibigay sa kanya ang mga id, nicks, at e-mail address ko?

palapit na nang palapit. hindi ko alam kung ano pa ang mga pwedeng mangyari. isa lang ang alam ko. by hook or by crook eh tutuloy ako.